ZAFER İŞARETİ.. ANAFARTALAR'DA ...
Gele gele geldik yine bir Ramazan Bayramı arifesine.. Yine bu bayram arifesinde mezarlıklara koşacak bir çoğumuz.. Çiçekler tazelenecek, mezarlar sulanacak.. Ve eğilip eğilip bir şeyler fısıldanacak mezar taşlarına.. Dualar edilip, içler dökülecek..
* * *
Hep mi enflasyonu, hep mi hayat pahalılığını konuşacağız.. Hep mi bayram ikramiyelerinden dert yanacağız.. Bu kez eski bayramları, ramazanları konuştuk arkadaşlarla…
* * *
Şerefelerde hoparlörlerin, kasetlere alınmış hazır ezanların olmadığı, Müezzinlerin, günde beş vakit, minarelerin daracık merdivenlerini inip çıkmak zorunda oldukları yılları..
* * *
Saraçhane'de Tevfik Uzunses, Kadı Camisi'nde Nuri Efendi, İmaret'te Kazezlerin Mahmut Efendi, Karaçayır'da Hafız Emin Gülses, Çukur Mahalle'de Mustafa Danışman, Karamanlı'da Hafız Ziver Efendi Akpınar'da Hafız İlyas, Samuncu'da Sipahizade Hafız Ahmet, Tabaklar'da Mücellit Mustafa Efendi.. Sabahattin amca'nın kayınpederi..
* * *
Ve biz; Teravih namazını bahane edip gece dışarı çıkan ve her gittiği Camiden kovulan efsane nesil.. Eve dönerken kapı zillerini çalan, camlara taş atıp kaçan..
* * *
Büyük Cami'ye yeni ayakkabılarla gidip eve muezzinin verdiği takunyalarla donen bile oldu bizden.. İsmi lazım değil, Sultan Hamamında elbiselerini çaldırıp Hamamcı İsmail Amca'nın verdiği ceketi beline sarıp eve donen bile..
* * *
Tespih askısının yanında, duvara yaslanmış olarak oturan bir amca vardı Büyük Cami'de. Tespih zamanı, tespihi olmayanlara isabetli atışlar yapardı rahmetli.. Yani parmağını kaldırıp 'tespihim yok' işareti ver, anında tespihi parmağına geçirir, o derece.. Onu izlerken hep panayırdaki halkacılar geçmiştir aklımdan.. Ve onun yanında oturan yaşlı amca.. Kuran okunurken sürekli aşka gelip ''Allah diye bağıran, bizi gülme krizine sokup Camiden kovulmamıza sebep olan.
* * *
BAYRAM SABAHLARI..
Her bayram, seneye de giyer diye bir kaç beden büyük alınan pantalonumu ayakkabımı ve gömleğimi hatırlarım ben.. En çok da Çıkınlarlı Mustafa Amca'dan alınan ayakkabılarımı.. Pantolonu çeke çeke tanıdık tanımadık herkesin elini öpmeye gittiğim evleri, paralar yerinde duruyor mu diye sık sık ceplerimi yoklayarak dolaştığım sokakları.. Aktarlar Çarşısını, Eski Kapalı Hal Binasının arkasındaki el yapımı atlı karıncaları, salıncakları, elle çevrilen dönme dolapları..
* * *
Onu konuştuk arkadaşlarla.. Öyle yediği önünde, yemediği arkasında çocuklar değildik hiç birimiz.. Çoğumuz Bir tas kızılcık çorbasıyla ya da sırtımıza Kafes şeklinde sürülen tentürdiyotla atlattık hastalıkları.. Kafes şeklinde sürülüp üzeri havluyla kapatılan.. İmkansızlıklar diz boyuydu.. Elektriği olmayan, suyu olmayan, Banyosu olmayan evlerde yaşadı çoğumuz.. Annenin sobanın yanında Leğende yıkadığı, babanın havluya sarıp kuruladığı..
* * *
Merak ediyorum, bakalım bu Ramazan Bayramı bu yıl nasıl kutlanacak.. İnsanların birbirlerine füzelerle saldırdığı, okullarda hastanelerde masum insanların öldürüldüğü, çocuk ölümlerinin. sıradanlaştığı bu günlerde nasıl bir bayram kutlayacağız.. Toz duman ve Siren sesleri arasında..
* * *
Gerçi eski bayramlardaki gibi bir heyecan da bu bayramda yok gibi.. Bende yok en azından.. Bayram gelmiş neyime.. Sitede oturan öğrenciler var ara sıra selamlaştığımız.. Belki onlar gelir diye ikramlık bişeyler aldım marketten... Gelmezlerse de sıkıntı yok.. Çekerim içimdeki 'pollyanna vitesi'ni; kendi elimi öper alnıma koyarım.. ''Ömrün çok olsun'' bile derim kendime.. ''El öpenlerin çok olsun Erdoğan..!
* * *
KONYA GEZİSİ..
Bolu Lisesi'nin 1967 yılındaki Konya Mevlana Gezisini dinliyorum arkadaştan.. Telefonunda da Konya'da Dergah önünde çekilmiş bir Fotoğraf.. İsmail Yar, Keçi Taner var fotoğrafta.. Arif Gürün, Hüseyin Kışlak, Kenan Üstünel, Reha Alpman..
* * *
Fotoğrafta bazılarını tanıdığım kızlar da var.. Onlardan birini bir kaç yıl önce kaybettiği eşine benzetiyorum.. ''İfadeler hiç değişmiyor'' diyorum,''hep bu haliyle hatırlıyorum rahmetliyi..'' Gülüyor.. Masanın üzerindeki Kandil Simidinin susamlarını topluyor parmağının ucuyla.. Eşi değilmiş fotoğraftaki.. O fotoğrafa yoğunlaşırken ben gözlerimi kaçırıyorum kendisinden.. Bir damla yaş ha düştü ha düşecek yanağına..
* * *
ZAFER İŞARETİ..
Basit yaşayacaksın!
susayınca su içecek kadar basit..
dört çıkacak, ikiyi ikiyle çarptığında..
tek düğmesi olacak elindeki cihazın;
Pankreasının sağlığına dua edeceksin.
Zafer işareti yapacaksın tuvaletten çıkarken..
* * *
Düş hekimi Yalçın Ergir'in şiiriymiş bu.. Bugünkü yazımı bu şiirle bitireyim bari dedim.. Dedim ama arkadaşlardan birinin uyarısı ile hemen vaz geçtim.. ''Napıyosun sen ya ! dedi biri.. Sakata gelme oğlum ! Birilerini ima ettin zannedecekler.. Gerçi Lakapları biz koymadık ama yine de.. 'Boku kurular' var bizde, 'Kuru büzükler' var.. Ne demek yani 'Zafer işareti yapacaksın tuvaletten çıkarken.. Gazetedeki yorumcular da hazır kıta seni bekliyor zaten.. 
* * *
ÇANAKKALE..
Dün 18 Mart, Çanakkale Zaferi'nin 111. yıl dönümüydü.. Ve biz aslında bugün Anafartalar Grup Komutanı Albay Mustafa Kemal ile Anafartalar cephesinde savaşırken kolunun dirseğinden aşağısı kopan "Bolulu Habib'i anlatacaktık.. Çanakkale Savaşı'nın en bilindik ve en duygusal menkıbelerinden birini.. Sadece ince bir deri parçasının tuttuğu kolunu, sallandığı ve savaşmasını engellediği için kasaturasıyla kesip komutanına götüren hemşehrimizi.. 'Garp Cephesi Komutanlığının misafiri olarak cephede bulunan Alman Dükü Meklemburg'un yanında 'Bu kol artık işe yaramıyor Kumandanım, onu kestim'' diyen ve komutanına ''ama sağ kolum hala tüfek tutuyor, beni cepheden lütfen geri göndermeyiniz" diye yalvaran..
* * *
Mustafa Kemal'in bu kahramanlık karşısında çok duygulandığı ve bunu Türk askerinin fedakarlığının en büyük örneklerinden biri olarak gösterdiği olay...
* * *
Dediğim gibi bugün bu konu ile başlayacaktık ama toparlayamadık.. En iyisi ''Bayram yazılarının kısa olanı makbuldür'' yalanıyla bitirelim bu günkü yazımızı..
* * *
İyi bayramlar diliyorum hepinize.. Hoşça kalın..
Erdoğan MÜHÜRCÜOĞLU.. 19. 03. 2026
