Bayram tebrik ilanlarınızı İNANDIĞINIZ, GÜVENDİĞİNİZ gazetelere veriniz

Cekçi Mehmet

Cekçi Mehmet
    29 Mart 2020

    Cekçi Mehmet Belediye Meydanı’nda T.C. Ziraat Bankası yine aynı ...

          Cekçi Mehmet

          Belediye Meydanı’nda T.C. Ziraat Bankası yine aynı şimdiki yerinde idi.

         O zamanlar şehrin nüfusu 15 binlerde idi.

          Herkes birbirini tanırdı. Bugünkü gibi çeşitli bankalar yoktu.

          Çok kişinin banka ile işi olmazdı.

          Kırsal kesimin yılda bir kere faizini ödeyerek yenilediği kredisi vardı.

          Bono çek senet az bilinirdi.

          Çocuklara okullarda tasarruf öğretilirdi.

          Bankadan demir kumbara alınırdı.

          Anahtarı bankada olur, dolunca veznede açtırılır, sayılır ve deftere yazdırılırdı.

          Birikimi olanda çeyrek altın alır evinde saklardı.

     

           Belediye Meydanı’nda birde Cekci Mehmet vardı.

           O’nu bazan çocuklar kızdırır, ama herkes sever sayardı.

          Tabaklar Mahallesi’nde şimdiki Mimarlar Odası’nın yan sokağında yıkık bir yerde yatıp kalkardı.

           Yalnızdı, kimin çocuğu olduğu pek konuşulmazdı.

           Karnını düzenli olarak komşuları doyururdu.

          Çok az konuşurdu, giyimi hırpaniydi.

           Aslında topluma yararlı olan bir insandı.

          Bir gün uyurken rahmetli oldu.

          Cenazesini çok kalabalık bir cemaat uğurladı.

         Sabah erkenden sokağa çıkar, asfaltta bulduğu kağıtları (cek) toplar, itina ile cebine yerleştirirdi.

          Akşam üstü T.C. Ziraat Bankası’na götürür, herkes gibi kuyruğa girer, topladığı o kağıtları veznedara teslim ederdi.

         Sıradakiler O’nu görünce önceliği O’na verirler, veznedar kağıtları sayar gibi yapıp teslim alırdı.

           Netice deftere yazılıp imzalanırdı. Müdürden de ayrıca imza alınırdı.

           Böylece Cekci Mehmet’in serveti her gün artırdı.

           Bu iş hergün saat 17.00’ye doğru hep tekrarlanırdı.

           Hesaptan hiç para çekmedi, faiz de istemedi.

           Kağıt ile kağıt paranın farkını anlamadı. O zamanlar enflasyon yok tabi.

           Peki niye andım rahmetliyi?

           Aklın ne olduğunu, yardım severliği, tasarrufu, amaçlı olmayı, prensipli olmayı, saygıyı, kimseye zarar vermemeyi, tutumlu olmayı bilmeden, düşünmeden, planlamadan anlattı öğretti insanlara.

          Sene 1950-60 CEKCİ MEHMET ismi kaldı.

        Belgin ÖZER

           İktisatçı

     

     

     

     

    • Eğilmez31 Mart 2020 . 12:43

      Bu günleri yaşarken ne güzel günleri yaşadığımızı hatırlattın,teşekkürler Belgin.
    • İlhami candemir30 Mart 2020 . 07:53

      Ankara'da oda, Kastamonu'da okul arkadaşım,kardeşim Belgin, yazınız her yönden ve özellikle tasvir yönünden çok mu çok güzel olmuş.Tebrik ederim.

    Yorum yazın

    İsim (Gerekli)
    Yorumunuz (Gerekli)

    Sayfada yer alan yorumlar kişiye ait görüşlerdir. Yapılan yorumlardan sitemiz hiçbir şekilde sorumlu değildir.

    Sağlık İlaç Gıda Takviyesi Siyah Sarımsak Tonet Sandalye Cafe Koltukları Cafe Masa Sandalye Cafe Sandalye