HAKKIMI HELAL ETMİYORUM
Ben bu satırları bir öfkeyle değil, bir kırgınlıkla yazıyorum.
Çünkü adaletin terazisi bozuldu.
Çünkü işini layıkıyla yapanla, sorumluluktan kaçan aynı kefeye kondu.
Çünkü emek verenle, köşeye sinip sorun çıkaran eşit sayıldı.
Ve ben buna razı değilim.
İşini eksik yapan, açık bırakan, başkasına yük olan…
Göz göre göre hata yapan, sonra da “olur böyle şeyler” diyerek geçiştiren…
Ve en acısı, bunlara göz yuman, ses etmeyen, görmezden gelen…
Sen!
Emeği hiçe sayan, adaleti unutan, iyiyi korumayan, kötüyü cezalandırmayan!
Senin yüzünden, sorumluluk sahibi olanlar küstü.
Senin yüzünden, dürüst olanlar ezildi.
Senin yüzünden, “doğru olan” artık bir seçenek değil, bir yük haline geldi.
Ben bu düzene hakkımı helal etmiyorum.
Çünkü birileri işini yapmadı diye, birileri işini yaptığı halde zarar gördü.
Çünkü birileri hata yaptı diye, hatasızlar bedel ödedi.
Çünkü birileri sustu diye, adalet susturuldu.
Ben bu sessizliğe, bu eşitlik adı altında yapılan haksızlığa, bu vicdansızlığa hakkımı helal etmiyorum.
*İyiyi korumayan, kötüyü durdurmayan, adaleti dağıtamayan herkes bilsin:
