BOLU'NUN İKİ DEĞERİ İÇİN ÜZERİMİZE DÜŞENİ YAPAMADIK
Bu konularda bütün düşüncelere saygılıyım.
Herkes konu ile ilgili olarak arşivindeki ve dağarcığındaki bilgiler eşliğinde kendi düşüncesini özgürce açıklamalı.
Kim ne diyecek diye kaygı duymadan açıklayabilmeli.
Değilse mutlak değerlerimiz öksüz ve yetim hatta sahipsiz kalır.
Rahmetle andığımız İzzet Baysal Amcamızı kaybettiğimiz ilk yıllarda yapılan İzzet Baysal Etkinliklerinin içeriği ile Bolu'nun ortak değeri olan Boluspor Kulübü'nün anlam içerikleri, Bolu'nun mutlak korunup kollanması ve sonuçta nihai olarak toplumun ortak hedefleri istikametinde yaşaması gereken değerlerimizdi.
Bolu’da yaşayanlar olarak her toplumsal platformda, açılışta, toplantıda, anmalarda ve kutlamalarda bu iki değerin emanetçisi olacağız diye hepimiz söz verdik.
Bu değerleri sahiplenmek Bolu’da yaşayan hepimizin görevi dedik.
Bir süre sözümüzün eri olduk.
Ancak son süreçte İzzet Baysal Vakfının anlamlı çalışmaları ve yatırımları dışında genel anlamda idari ve yerel yönetimlerin organizasyonu ile yapılan İzzet Baysal Şükran Günleri etkinlikleri ve Boluspor'u sahiplenme iddiamızda gözle görülen zafiyetlerimiz göze çarpıyor.
İzzet Baysal Caddesi ve Anıtpark içinde üç beş adet gölgelik şemsiye açmayı Şükran Günleri kutlaması, Boluspor’un logosu ve formasıyla sadece maçlarda protokol sıralarında fotoğraf paylaşmayı da Boluspor sevdası sanmaya alıştırıldık..!
Her iki (kutlama ve sahiplenme) süreçlerinde özünden koparılan kayıplarımız varken, hala bu kayıplarımızın tespiti için gözle görülen bir çabamız olmuyor.
Zafiyetlerimiz sıradanlaşmaya, hatta daha ileri gidersek tehlikenin son sınırı olan kabullenilmeye başlandı.
Bu kabullenmeyi kabullenen ruh halimiz ise Bolu ve Bolu'nun geleceği adına en büyük kaybımız.
Bu satırların yazanı naçizane olarak derki;” gelin birlik olalım, bu kayıplarımızın önüne geçip bir an önce telafi yola gidelim”
Değilse bu tespitlerimizi otellerde cafelerde iş merkezlerinde havanda su döverek tartışmak bir araya gelmedikten sonra sadece bir şeyi besler; EGOMUZU…!
DOST KATALOĞU ve FAKİRDAŞLIK..!
Dost dediğin doğruyu söyler.
Dost dediğin yalpa yapmaz.
Dost dediğin kıvırmaz.
Dost dediğin dostuna da dosttur.
Dost dediğinin rengi ve ruhu bellidir, şaşırtmaz.
Dost dediğin merttir, geri vitesi olmaz.
Dost dediğin arada laf taşımaz.
Dost dediğin düşmanınla işbirliği yapmaz.
Dost dediğin yanlışa yanlış, doğruya doğru der.
Dost dediğin cesaretinin hesabını yapmaz, korkmaz, tırsmaz, satmaz.
Yukarıdaki tanımlamaların altından elbette ki her babayiğitim diyen kalkamaz.
Hele ki günümüzün her konunun çözümünün ranta dayandığı siyasallaşmış egoların tavan yaptığı rantiyel ikliminde..!
Dost olmak ve devamında dost kalmak günümüzde maliyeti en yüksek değerdir.
Ruh cüzdanında iman ve inanç olmayan günümüz FAKİRDAŞLARI o yüzden bu paha biçilmez değeri raftan indirerek gönül sepetlerine koyamıyorlar.
“Zenginim”(!) diye kibirlenmeye, uçmaya, kabarmaya gerek yok.
Eğer ki gönül sepetinize bu dost değerlerini koyamıyorsanız manevi anlamda asgari ücretle gününü geçiren birisiniz demektir..!
Yani ruhen fakirsiniz..!
SAHİPLENMEK VE SAHİP ÇIKILMAK…
Aldığınız nefesi sahiplenmek sahiplenme yolunda ilk adımdır.
Kendi nefesine sahip olamayan hiçbir hedefe bu ruh hali ile sahip olamaz.
Nefesi ne için alıyorsun?
Ne için geri veriyorsun?
Aradaki zaman aralığında sahiplendiğin nefesin ne kadarına sahipsin?!
Aldığın nefesi sadece kendi yaşamın için mi alıyorsun? Yoksa bundan pay vereceğin daha doğrusu pay sahibi olan milli ve manevi değerlerin var mı?
Eğer bunun hesabını şimdiye kadar yapmamışsanız nefesinize yazık olmuş demektir.
Öncelikle kendi nefesinize sahip çıkacaksınız.
Sonrada başka nefeslerde pay sahibi olmak için çaba sarf etmeye kulaç atacaksınız.
Aksi halde aldığınız nefesin sadece anlamsız bir havadan(!) ibaret olduğunu çok geç anlarsınız.
İmdat ASLAN



