BABALAR GÜNÜ.. HAMAM.. AKTAŞ..
Epeydir notasını arıyordum türkünün, bugün karşıma çıktı.. Bizim eski Başkan Reşat Aker'in türküsünden bahsediyorum.. ''Bolu'dan İzmir'e yol bulamadım / Martinim asmaya dal bulamadım'' adlı türküsünden.. Nakaratında da ''Neyleyim neyleyim dünya malini /Tabutlar almayor tombul yarimi'' diyor bizim eski başkan..
* * *
Bir yandan notayı inceliyor, bir yandan da söyleniyorum "nedir bizim bu ağalaların tombul merakı diye..Tombul olmak, akça pakça olmak o yılların Trendi olmalı ki, Emin Barın da ''Tombalacık Halimem'' demiş bir türküsünde.. Rahmetli Ali Murat Karageyik abi de ''Ak Topuk Beyaz Gerdan!'' demiş ve eklemiş; ''Her Gün Hamam'dan Gelir..''
* * *
Ben ''Her gün hamamdan gelir'e de biraz takıldım yalan yok.. Kimseye de soramadım altından bir çapanoğlu çıkacak diye.. Sonra dayanamadım, belki bir ipucu bulurum diye Ali Murat amcanın türküyü yaptığı mahalleyi dolaştım sanal olarak.. Cak cak Hacer Teyze'nin, Komiser Hilkat Hanım'ın, Karageyikler'in, Yavan ağalar'ın oturduğu mahalleyi.. Çubukçular'ın, Volvocu Gara Ahmet'ler'in..
* * *
Gerçi hamam yok mahallede, hamam'ı bulamadım.. Hamam'ı bulamadım ama gördüm ki, en renkli ve en şenlikli kişilerin yaşadığı bir yer orası.. Fötr şapkası, askılı pantolonu ve omzunda taşıdığı mendiliyle Tuzcu Mazhar amca mesela.. Babasına küsüp aileden uzaklaşan, dedesinin İsmet Paşa Caddesindeki evinin altında dükkan açan.. Karageyikler'in evi de orada.. Yolu Bolu'ya düşen ne kadar TRT sanatçısı varsa uğramadan geçemedikleri ev.. Benim de bir keresinde evin önünde Selda Bağcan'a rastladığım..
* * *
Bir dönem Şehir Sinemasının makinisti olan Radyocu İsmail amca da o mahallede.. Eşi Ayşe teyze, kızı Kamuran ve oğlu Namık ile mahallenin en renkli kişileri arasındalar onlar da.. Zaten çoğumuz İsmail ağabeyi Devlet Hastanesindeki 'Sigara İçmeyiniz' afişlerinden de tanıyoruz.. Afişlerin üzerindeki fotoğraflaından..
* * *
Ben İsmai amca'lar için mahallenin en renkli kişileri dedim ama, sonradan komşuların anlamakta zorluk çektiği bir takım değişiklik yaşanmış o ailede.. Ayşe Teyzenin evde garip sesler duymasıyla başlayan ve üç harflilerin aileye musallat olduğu iddialarıyla devam eden sıkıntılı bir süreç.. Çocuklardan birinin de o günlerde mental sorunlar yaşamaya başlaması tuzu biberi olmuş ailedeki değişimin..
* * *
Ben ailenin o sıralar Bolu'da yaşanan ve ülke gündemine 'bomba' gibi duşen bir cinnet olayından etkilenmiş olabileceğini düşünüyorum.. Yatır, hayalet, mezar hikayeleri dinleye dinleye aklını bozan bir annenin iki çocuğunu vahşice öldürmesi olayından.. Daha önce de Bülent Ecevit'in Ulus gazetesindeki köşesinden alıntılar yaparak anlatmaya çalışmıştım, hatırlarsınız..
* * *
''Duyduğumda kanım dondu'' diyordu Bülent Ecevit..''28 yaşında Bolu'lu bir Türk anası!.. Aklını oynatmış, 4 aylık Orhan'la 4 yaşında Safiye'nin kanına girmiş kendi elleriyle'' diyordu.. ''Yatır, hayalet, mezar hikayeleri dinleye, dinleye aklını oynatmış kızcağız..
* * *
GECENİN BİR VAKTİ...
Arkadaşın gecenin bir vakti telefonla aramasının nedeni, geçen gün anlattığım Tarsus Idmanyurdu maçıyla ilgiliymiş.. Boluspor'un 1nci lige çıktığı yıl o maçı izlemekTarsus'a gittiğini söylemek için.. Daha çok o yazıda paylaştığım tribün fotoğrafı heyecanlandırmış onu.. 'Bir gün de oturup Aktaş'ı yazalım seninle'' diyor..
* * *
''Tamam yazalım'' dedim ayıp olmasın diye.. Yazalım dedim ama aslında çok yazdık biz o mahalleyi.. Kaplıcaya yaylı arabayla gidilen zamanlardan tut, Kaplıcayı Karabacaklar'ın Nadide Teyze'nin çalıştırdığı zamanlara kadar.. Çanşa'lı Hurşit emminin kamyonuyla İstanbul'a maça gitmelerimiz bile vardı yazdıklarımızın arasında..
* * *
''Pederimin Anıları'' adlı kitaptan alıntılar yaparak Gavurlar mahallesini de ekledik yazdıklarımıza.. Mahallenin Terzi, berber, kuyumcu, banker gibi mesleklerden oluşan sakinlerini, çarşı karakolunda Polis memuru olarak görev yapan Gıymes Hopyan'ı, onun evinin bitişiğindeki kiliseyi, Artin Efendi'nin çalıştırdığı hamamı.. Mahallenin kör kemancısı Ohannes bile vardı satır aralarında, Askerlik Şubesi'nde çalışan alkolik enişte bile..
* * *
BABALAR GÜNÜ..
Galiba yaşlanmak, evlenmek, gurbete gitmek filan değil de, babasız kalmak bitiriyor çocukluğu.. Babanın gidişiyle çocukluğu elinden alınmış gibi oluyor insanın..
* * *
Herhalde dün çoğumuz yine mezarlıklardaydık babalarımızla buluşabilmek için.. Onların ellerini öpemesek de mezar taşlarını okşadık özlemle.. Çok kişi bilir, ben böyle özel günlerde mutlaka Çığırtkanlar'da olurum.. Biz ailecek de seviyoruz oraýı.. Sessiz Gemi şiirindeki gibi eğer ''demir almak günü gelmişse zamandan'' tası tarağı toplayıp oraya gidiyor ve oradan akıyoruz alemlere.. Konu komşu da orada ya, biraz da ondan.. Başka bir yere gidersek deprem misafiri gibi oluruz zannediyoruz.. Hani zor geçen bir günün sonunda eve dönersin de 'Ohh be! dersin. ''insanın kendi evi gibi var mı..'' Öyle bir duygu..
* * *
Hoşça kalın dostlar.. Bir gün gecikmeyle de olsa Babalar Gününüz de kutlu olsun..!
Erdoğan MÜHÜRCÜOĞLU.. 16. 06. 2025
