ANNELER GÜNÜ..
(Paldır küldür girdik yazıyı.. Hatalar varsa özür..)
Yaklaşık dört bin kişinin öldüğü '1944 Bolu Depremi'ni ilk kez bu kadar ayrıntılı olarak dinliyordum.. O yıllarda babasının görevi nedeniyle Bolu'da bulunan birinden, Özcan Korkut'tan.. Tabaklar Mahallesi'nde Eskiden Hükümet Konağı olarak kullanılan evde oturan ailenin en küçük oğlundan..
* * *
''16 Ağustos1935 Cuma günü Bolu'da sabah ezanları okunurken doğmuşum' diyordu Özcan bey ''Bebek Anne'' adlı kitabının girişinde.. 'Bolu'nun güzelliği ile meşhur Ayşe ebesi bulunmuş doğumumda'' diyordu.. ''Göbek adımı da o koymuş, benimkinden olsun demiş.. 'Güngör' olsun''
* * *
''Çaydanlığı masaya koydum, çocukluğumun geçtiği şehri düşünmeye başladım'' diyor Özcan Bey.. Hükümet Konağı'nı, karşısındaki Mahfeli, havuz kenarında oturup çay içmelerimizi, Bolu Panayırını, her gece Panayırda kafayı çeken komşumuzu.. Bizim evin bahçesinde kuyu suyuyla ayıltmaya çalıştığımız Mehmet Amca'yı..
* * *
Makinist Arif Efendinin Şehre elektrik veren jeneratörün şalterini indirmesiyle karanlığa gömülen şehri, peş peşe yanmaya başlayan gaz lambalarını, evimizde kalan Bolu'lu iki yardımcı abla ''Deli Emine'' ile Şerife'yi.. Ağır kış şartlarında Eşeklerle, ya da öküz arabalarıyla binbir zahmetle dağdan odun getiren köylüleri..
* * *
Mahfel'de oyunlar oynadığımız arkadaşlarımı; Mustafa, Bülent, Sermet, Gönül, Suna, Özcan ve Sabahattin'i.. İsli gaz lambalarının, titrek mumların, Pompalı lüks lambalarının çevresinde toplanıp birbirimize hikâyeler anlattığımız, bilmeceler sorduğumuz geceleri..''
* * *
''1978 yılıydı.. Bir şarkı yapmalıyım dedim.. Bu öyle bir şarkı olmalıydı ki, Bolu'da annemden dinlediğim ninnilere benzemeliydi.. Annem ve onun Bolu'daki meşakkatli yılları da olmalıydı içinde.. Alman Harbi, karartma geceleri, 944 depremi, ağır kış şartları nedeniyle kaybedilen iki evlat da.. O gece sözlerini yazıp kendi kendime mırıldandığım şarkıyı bir ay geçti, geçmedi tüm Türkiye ile birlikte söylemeye başladık..''
* * *
ANNEM..
Kulağımdan gitmiyor ninni sesin.
İçimdesin, içimden derindesin.
Gördüğüm herşeyde, sevdiğimdesin..
Anlatılmaz, öyle güzel birşeysin.
*
Gözümün nuru annem,
Ömrümün güneşi annem,
Şu kalbimin ateşi annem,
Ayırmasın seni Allah benden..
* * *
Bolu anılarını anlatan kişi Bestekar Özcan Korkut.. Özcan Bey 1936 yılından başladığı için anılarının çoğuna fransız'ım.. ''Depremde çadırları bir tepenin üzerinde eski bir mezarlığa kurdular'' deyince; ''Hah! dedim ''Fırka'dan bahsediyor yazar..'' Hemen yazdım.. Sonra aklıma Atatürk'ün depremden çok önce Bolu'ya geldiği, Halkevi'nde kaldığı ve orada mezarlık falan olmadığı geldi.. Yarım sayfa ''Fırka'daki mezarlık'' diye yazdım bilgiç bilgiç, Jeton düşüp mezarlığın Karga Tepesinde olduğunu anlayınca sildim..
* * *
1943 yılının şubat ayında, son yılların en soğuk günleriyle boğuşuyorlarmış Bolu'da.. Şehrin tek fotoğrafçısı Cevat Bey babasının en yakın arkadaşıymış.. Onunla ilgili bir de anısı var Özcan Bey'in.. Bir hafta sonu konu komşu toplanıp mahalleden birinin kamyonuyla Abant'a gitmişler.. Yenmiş içilmiş şarkılar türküler söylenmiş.. Özcan Bey'in annesi Lamia Hanım ve Foto Cevat birlikte keman çalıp şarkı söylemişler.. O kadar güzel bir gün yaşanmış ki, Vakit nasıl geçmiş, hava ne zaman kararmış, kimse anlamamış..
* * *
''Boluya doğru kamyonla yola çıktık'' diyor Özcan Bey.. ''Yolda Cevat Amca kamyon kasasından şoför mahallini yumruklamaya başlayınca durduk.. Baktık ki, gençlerden birinin başı yarılmış, kanlar içinde.. Yanından geçtiğimiz samanlığın yola sarkan direği çarpmış başına.. Çevirdiğimiz bir arabanın yaralı genç'i almak istememesi, Cevat amcanın silahını çekerek adamı tehdit edişi gözümün önünden hala gitmez.. Memleket Hastanesi'nde Operatör Kudret Üge pijamalarıyla karşılamıştı bizi o gece.. Ameliyata da pijamalarıyla girmişti..''
* * *
Özcan Korkut'un bahsettiği Memleket Hastanesi'nin Başhekimi de o yıllarda Ömer Lütfü Oğultürk.. Ömer Lütfü Oğultürk Büyük Kökez çeşmesinde ismi yazılı olan İsmet Oğultürk'ün babası bu arada.. Küçük yaşta kaybettiği ve adına çeşme yaptırdığı çocuğun babası.. Onun 1954-1957 yılları arasında Bolu Milletvekili olduğunu da biliyoruz..
* * *
Özcan Bey'in Bolu anıları o kadar çok ki.. Ama benim aklım hep ''1978 yılıydı'' diye başlayan paragraf ve sonrasında kaldı..
* * *
''Gecenin o ilerlemiş saatlerinde, Özcan Korkut bir ömrü gözlerinin önünden geçirmiş ve saat 04.00’e gelmiştir.. Bir kaç saat sonra işe gidecektir.. Ama ne gam!.. Yazmaya devam eder şarkının sözlerini..
İster ki bu şarkı annesinin Bolu'da söylediği ninnilere benzesin.. Sonunda şarkıyı tamamlar.. Anneler Günü geldiğinde aileyi toplar.. Sohbet sırasında bir ara Özcan Bey sorar; ''İsterseniz size bir şey dinleteyim? ''Senin okuduğun bir şey ise dinlet'' derler.. Özcan Bey'in şarkısı teypte dönmeye başlar, önce ara nağme gelir, ardından şarkının sözleri..
* * *
Annesi Müjgan Hanımın gözleri dolar şarkıyı dinlerken.. Şarkının sonunda ‘'ayırmasın seni Allah benden'’ dizesi geldiğinde,'Amin'’ diyerek sarılır oğluna ''öldüğüm gün bu şarkı, mevlidim olsun benim'’ diyerek..
*
Kulağımdan gitmiyor ninni sesin.
İçimdesin, içimden derindesin.
Gördüğüm herşeyde, sevdiğimdesin..
Anlatılmaz, öyle güzel birşeysin..
*
Neyse,''bu günlük de bu kadar'' diyerek ve ''Anneler gününüzü kutlayarak bitirelim bu günkü yazımızı..
Hoşça kalın..
Erdogan MÜHÜRCÜOĞLU..
(Yazıda bahsi geçen şarkı)
