Okuyucu Haberi Çekin-Gönderin-Yayınlayalım
İLAHİ ADALET, Yarına bırakır, ama kimsenin yanına bırakmaz !!!

Çanakkale Savaşı’nda sinekler

Çanakkale Savaşı’nda sinekler Çanakkale’yi birkaç saatte geçeceğini sanan İngiliz Kurmay ...

Çanakkale Savaşı’nda sinekler
Paylaş
  • Linkedin
  • Pinterest
  • Whatsapp
  • Telegram
  • Reddit
A- A+ Paylaş

Çanakkale Savaşı’nda sinekler

Çanakkale’yi birkaç saatte geçeceğini sanan İngiliz Kurmay heyeti, stratejik hatasının farkına birkaç hafta sonra vardı. Bir yılın sonunda, kaçmak zorunda kaldı. 

Nisan 1915’de karaya çıkan Müttefik Kuvvetler, askeri hedeflerine ulaşamadı. 

Yenildiler.

Yaklaşık olarak 213 bin asker öldü. Bunun yarıdan fazlası hastalıktan kaynaklandı. Hayatta kalan askerler, ülkelerine birer canlı cenaze gibi döndü.

Çanakkale’yi sadece kahraman askerlerimiz değil, adeta dağ, taş, börtü böcek, sinekler, iklim, her şey topyekûn savundu.

1. Sinek sürüleri

Müttefik komuta heyeti, çıkarmanın önünü ve sonrasını hesaplamamıştı. 

Sıkışıp kaldıkları sahiller boyunca, ölen askerlerin bedenleri çürüdü. Diğer sağlıksız koşullar da devreye girince, Gelibolu sahilleri dev sinek sürüleri ile doldu.

Yaydıkları mikroplarla, Müttefik askerler arasında hastalıkların patlamasına neden oldular.

Sinekler, Müttefik Kuvvetler’in beslenmesini de engelledi. Açılan her konserve kutusunu birkaç saniye içinde yüzlerce sinek kaplıyor ve yemeğin yenmesini engelliyordu. 

2. Beslenme yetersizliği

Savaşta askerinizi iyi doyurmak zorundasınız. İyi beslenemeyen asker, uzayan çatışmaların da etkisi ile bir süre sonra bedensel zafiyete yakalanır. 

Çanakkale’ye gelen işgalci askerlerin, yüksek bir motivasyonu yoktu. 

Vatan savunması için değil, daha ziyade maddi beklentilerle gelmişlerdi. Bu nedenle, Türk askeri gibi haftalarca açlığa dayanabilecek heyecanları ve moralleri yoktu. 

Müttefikler, yeterli besin ikmalini yapamadı. Sert bisküviler, iştah kapatan reçel, konserve sığır eti temel besinlerdi. Uzun süre aynı menü çıktı. Sert doğa şartları da zorlayınca müttefik askerleri kısa sürede pes edecek hale geldiler.

3. Su kıtlığı

Müttefik kurmaylar bir konuda daha vahim bir tedbirsizlik yaptılar. 

Gelibolu Yarımadası’nın su kaynaklarının yetersiz olduğunu dikkate almadılar. Özellikle Anzak Koyu adeta bir çöl gibi susuz idi. Burada şartlar çok daha berbattı. 

Kaynak olmadığı için, su gemilerle taşınıyor ve kıyıda tanklarda bekletiliyordu. Buradan da hayvanlarla siperlere taşınıyordu. Bu kanallar çok yetersiz kaldı. Susuz kalan birlikler fiziksel olarak perişan oldular. Hastalanan asker savaşamaz. Nitekim çabuk pes ettiler.

4. Olumsuz hava şartları

Gelibolu yaz ve kış çok sert hava şartlarına sahiptir. Yazın sıcaklar kavurur, kışın sert rüzgar insanları sersemletir ve hasta eder. 

Aşırı sıcaklar, su stoklarını da kısa sürede tüketiyordu ve bu da askerleri susuz bırakıyordu.

Sert kış koşulları ise ayrı bir felaket idi. Çok sayıda asker hafif üniformalar içinde dondu ya da aşırı nemden kaynaklanan siper ayağı rahatsızlığına yakalandı.

5. Bit istilası

Gelibolu’daki sağlıksız koşullar kısa sürede yaygın bir vücut biti istilasına yol açtı. Askerlerin bitli derilerini kaşıması dayanılmaz, acı verici yaralar açtı. 

Zor şartlar nedeniyle temizlenemeyen insanlar berbat hale geldiler. Bir kez bulaşan bitleri temizlemek çok zordur. Nitekim yapamadılar. Bedenen çöktüler.

6. Çürüyen cesetler

Hiç bilmedikleri topraklarda binlerce ölü arasında kalan birlikler, kısa sürede bu cesetlerden yayılan berbat kokulara maruz kaldı. Hiç kimse siperlerden çıkıp cesetleri gömmek için bir adım bile atamıyordu. Keskin nişancılar adeta av beklemekteydi.

Cesetler mikrop, sinek, koku ve bunlara bağlı olarak hastalıklar üretti.

7. Dizanteri salgını

Gelibolu’daki harekatın en yıpratıcı yönü, hastalık ve rahatsızlıkların, özellikle dizanteri gibi en tehlikeli olanın hızla yayılması idi. 

Hijyenik olmayan yaşam koşulları, çürüyen cesetler ve çok sayıda sinek nedeniyle ortaya çıkan ve daha da kötüleşen bu hastalık birlikleri adeta biçti. İnsanların güçlerini tüketti, onları ve giysilerini kullanılmaz hale getirdi ve bundan muzdarip binlerce kişinin yarımadadan tahliye edilmesine neden oldu.

8. Tuvalet sorunu

Gelibolu’daki tuvaletler asla kullanışlı değildi. Savaş bölgesindeki tuvaletler hiçbir zaman yüksek standartlarda olmazdı, ancak yarımadanın sıkışık yapısı, temiz tutmanın zorluğu ve yaygın dizanteri, tuvalet sorununu bir felaket boyutuna taşıdı.

Türk Kurmay zekâsı, Müttefik askerlerin buraları ziyaret etmek zorunda kalacaklarını bildiği için, tuvaletleri yoğun top atışları ile kullanılmaz hale getirdi. Müttefik askerleri siperleri bile açık hava tuvaleti haline getirdi.

9. Zorlu arazi

Gelibolu Yarımadası, 1915 yılında gerçekleşen uzun sefer için uygun değildi. 

Arazi, az bitki örtüsüne sahip, kayalık zemin ve dik vadilerle engebeli arazilerden oluşuyordu ve uzun süreli kalmaya elverişli değildi.

Nisan 1915’te Gelibolu’ya yapılan ilk saldırılardan sonra, Müttefik istilası güçlü Türk direnişi karşısında ivmesini kaybetti. 

Şu söylenebilir;

Türk Ordusu’nun keskin kurmay aklı, askerin, her zaman olduğu gibi, vatan için can vermeye hazır olması, arazi şartlarına hakim olmak gibi hususlar birleşince, zafer kaçınılmaz hale geldi.

Çanakkale’nin sineği, böceği, dağı taşı, otu bile adeta işgal girişimine karşı savunma yaptı.

Müttefiklerin askeri aklı, Çanakkale’yi hafife almanın bedelini çok kötü ödedi.

Adil Gürkan

Yorum yazın

Yorum yazmalısınız
İsim yazmalısınız
Doğru bir email yazmalısınız
Sayfada yer alan yorumlar kişiye ait görüşlerdir. Yapılan yorumlardan sitemiz hiçbir şekilde sorumlu değildir.

2 yorum yapılmış

  • Aladağ (25 Mart 2025)
    Adil Hocam, klavyene sağlık da yazında katılmadığım hususlar var. Sanırım, yabancı literatürü takip etmiyorsun. 1. Dünya savaşını Avrupa bakış açısıyla anlamak istiyorsan Stefan Zweigın dünün dünyası kitabını okumanı tavsiye ediyorum. 1870lerdeki savaşlardan sonra nerdeyse 50 yıl sonra bu büyük savaş yaşandı. Avrupalı gençler savaşa coşkuyla, hevesle, büyük bir sevinçle katıldı. Buna dair binlerce yazılı eser var. Peki ya bizim dedelerimiz. Savaştan kalan sayılı günlük subaylar tarafından yazıldı. Mehmetçiklerin yazdığı hatırat çok az. Onlar ne düşünüyordu, ne hissediyordu bilen yok. Savaşa istekle mi gittiler, sevinçle mi gittiler muamma.
  • Doğanın oyuncakları (25 Mart 2025)
    Çok doğru! İnsan ancak hamaset yapar. Son sözü her zaman doğa söyler! Avrupa ülkeleri de sınırlarının şu anki halini tek bir şeye borçludurlar : Çamur!!! O trajik gece gökten Waterloo Ovasına boşanacak müthiş sağanağı hesap edemediğiden karşı konulamaz ateş gücüne sahip topları saplanıp kaldığı için İngiliz General Wellington'a yenilerek tarih sahnesinden silinip giden koskoca Napolyon'u Avrupa'yı ele geçirmek üzereyken durduran çamur! Her zaman doğa kazanır. Ve doğanın gözünde, "bilinçli olduğu için acı çeken ve korkan tek canlı türü" diye bir insanın yaşamı veya ölümünün bir bataklık böceğinin, bir incir kuşunun, bir sivrisinek larvası veya bir tarla faresinin varlığı ve yokluğunundan hiçbir farkı yoktur. Varoluşun gerçeği budur: İnsan için boşunalık, baştan sona acısına teselli arayışı ; diğer canlı türleri için ise yaşam şöleni! Zaman hepimizi öğütüp doğaya döndürüyor...