GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ..
Ve Eylül.. Ve yine koskoca bir yaz daha geçti hayatımızdan.. Hep bir koşturmaca ve hay huy içinde ve çoğumuz farkına bile varamadan.. ''Baharı görmeden yaz geldi geçti'' diyor ya şair, öyle..
* *
Farkettiniz mi? Bu sene ne kadar çok cenaze kaldırdık Büyük Cami'nin önünden.. Çoğu bizim kuşaktan olan ne kadar çok cenaze kaldırdık.. Birinin acısını yaşayamadan diğerini koyduk musalla taşına.. Sanki yoklama yapılıyordu da isimleri okunanlar birer birer ayrılıyordu aramızdan.. Normaldi, ölüme en yakın kuşak bizdik artık..
* * *
Bizim kuşak deyince; ''Baby Boomer'' miş bizim kuşağın adı.. 1946 ile 1960 arasında doğanların kuşağı.. Bir geri bir ileri, bir sağa bir sola gidip-gelen yerini tam bulamayanların kuşağı.. Elektriksiz, Radyosuz, Televizyonsuz evlerde büyüyen.. Traktör lastiğinden çember çevirecek kadar gariban, fotoğraf çekilirken 'hazırol'da durup asker selamı verecek kadar ezik..
* * *
Ben her sonbahar gelişinde okul yolunu hatırlarım nedense.. Alpay'ın ''Eylülde gel'' şarkısı dilime pelesenk olur.. Ve o şarkıyla Hastane Caddesi'nden başlar, kapalı hal binasından, manav Ali Kutlu'nun, Bakkal İsmail Tabakoğlu'nun dükkanlarının önünden geçer, otobüsçü Koca Salih'in evinin önünden çıkarım.. Hayal ya bu, üzerime konfeti gibi yapraklar bile dökülür yolumun üzerindeki ağaçlardan..
* * *
Sonra Belediye meydanında bir kutlamanın ortasında bulurum kendimi.. Davulcu Mahir ile Halil olur orta yerde.. Önlerinde de ''Nöbetçi Köçek'' olarak Deli Ali .. Parmağında zilleriyle ve muzipliğin, sululuğun son mertebesinde.. Klarnetçi Cemal olur bazen, yüzü kıpkırmızı, avurtlar şişmiş, yanında Kör Kemaneci.. ''Ak topuk beyaz gerdan, her gün hamamdan gelir, gıygıdı gıygıdı gıygıdı'..
* * *
''Sende de ne hafıza varmış birader! diyor Diyaliz Servisindeki arkadaş.. ''Kapalı hal binasını, Ali Kutlu'nun manavıyla, İsmail Tabakoğlu'nun Bakkal dükkanını da hatırladın ya! Senden korkulur.. Allah bilir İsmail Tabakoğlu'nun oğlu Kont Yüksel'i bile hatırlarsın sen..
* * *
''Yok'' dedim ''o kadar da değil.. Sen daha hafıza görmemişsin.. Geçenlerde Aktarlar çarşısındaki tüm esnafı saydı bir arkadaş.. Adını ilk kez duyduğum ''Yirik Maharem''den tut, dükkanı Tuvaletin karşısında olduğu için lakabı ''Yüz Numara'' ya çıkan Mehmet Amca'ya kadar.. Koca Şekercilerin vitrinindeki Kızamık Şekerlerini bile atlamadı adam.. Çaylı Melek Hanım Teyze'yle, Topal Zahidanım Teyze bile vardı saydıklarının arasında..
* * *
Aslında mükemmel bir hafızaya sahip olmak o kadar da matah bi şey değilmiş.. 'Hipermnezi' denilen çok ciddi bir hastalığın belirtisi olabiliyormuş bu durum.. 'Hipermnezi hastası bir profesörün karısını şapka zannettiği anlatılıyordu bir belgeselde..
* * *
DUVAR..
Anılar, anılar anılar.. Başımı camına yasladığım bir otobüs yolculuğunda yüzleştiğim pişmanlıklar. keşke'ler.. Düşünüyorum da; çocukluğumuzda girip çıktığımız evler ne kadar küçükmüş meğer.. Sokaklar daracık, bakkala giden yol iki adımlık mesafede..'Perili'' diye yanından geçmeye korktuğum Hayratın duvarı bile şimdi benim boyumda.. Yakın zamana kadar Üzerinde ''Papatya Erdoğan'ı seviyor'' yazısı olan.. Ziyaretgâhım..
* * *
TRAMVAY..
Geçenlerde anlattığım bir Tramvay anısından sonra Selim İleri'nin bir kitabı daha geldi Bolu'dan.. Tuhaf bir ismi var kitabın.. 'İstanbul'un Tramvayları Dan Dan Dan''.. İkinci kez geliyor bu kitap bana.. ''Geçen hafta bahsettiğiniz Tramvayı Bolu'ya getirebilseydik, biz de ''Bolunun Tramvayları, ''Dan dan dan'' diyebilecektik'' notu iliştirmiş dostumuz..
* * *
Kitapta en çok son seferini yapan tramvay vardı dikkatimi çeken.. Süsleyip püsleyip ''Elveda Sevgili Yolcularım'' yazmışlardı ön camına.. Rahmetli Refik Firakinin (Deli Refik) Bolu'dan ayrılırken gelin gibi süslediği Eşek Arabasıyla Belediyeye gitmesi vardı hani, Belediyeye gidip görevlilere bir 'veda mektubu' bırakması.. O geldi aklıma..
* * *
''Şöyle soylusunuz böyle boylusunuz'' diye başlayan; ''Sizin soyunuzu, sopunuzu, gelmişinizi geçmişinizi'' diye biten mektup.. Gülmekten ölmüştüm Süleyman Ertan Bey'in paylaştığı o mektubu okurken.. Ben bu deli milletine bayılıyorum zaten.. Vallahi.. Hele Deli Refik abi'ye.. Ondaki özgüven, cesaret kimsede yok.. Aklına geleni söylüyor, aklına geleni yapıyor adam..
* * *
Eşine kötü davrandığı için evde kurduğu mahkemede. Kendine bir yıl hapis cezası verip o cezayı çekecek kadar da çılgın.. İkinci hanımını şahit olarak dinledikten sonra ''gereği düşünüldü, sanığın bir yıl hapsine karar verildi'' diyecek kadar.. Ben Belediye Başkanı olsam; Belediyenin önüne Fotoğrafını paylaştığım Eşek Arabalı bir heykelini dikerdim onun..
Neyse, bugünlük de bu kadar olsun bari.. Bilgisayarımıza kavuşunca aceleyle bir şeyler karaladık... Hoşça kalın..
Erdoğan MÜHÜRCÜOĞLU.. 02. 09. 2024
