TİYATORA..
Dün akşam onu konuştuk çocuklarla; 'hangi ünlü ismi biraz kurcalasak altından Bolu çıkıyor' dedik.. 'Tabutta rövaşata' adlı bir filmde Ahmet Uğurlu'ya rastladık bu defa da.. Tabutta rövaşata.. Kim bulduysa bu ismi Allahından bulsun.. 40 yıl düşünsem aklıma gelmezdi her halde..
* * *
'Tabutta rövaşata' Tabaklar Camisinin önünde 'Şipşakçı Hikmet' abi vardı, onu anımsattı bana.. Zil zurna sarhoş olduğunda caminin arkasındaki tabutlukta yatardı rahmetli.. En gösterişli tabutlardan birinde hem de.. Muhtemelen bir gurbetçi cenazesiyle gelen tabutta..
* * *
Birde ibrikçi Tatar Turgay'ın Çaydurt'taki cenaze evine boş tabut götürürken, yolda yağmur başlayınca tabutun içine girmesi ve Filiz Makarna'ya varırken yağmur dindi mi diye kapağı aralayıp bakarken o sırada cenaze aracını sollayan yolcu otobüsünün içindeki yolcuların bu anı görmesiyle birllikte cenaze canlandı sanıp çığlıkları basması ile, otobüs şoförünün az kalsın otobüsü şarampole kaçırıyor olması olayı var ki, gülmekten ölürsünüz.
* * *
TİYATORA..
Çıplak gösteren gözlükten bahsetmiştim geçenlerde.. ''Sanki bir masalın içinde gibiydik'' demiştim.. ''Herşeye inanan, herşeyin mümkün olabileceğini zanneden çocuklardık.. Şeref abi İstanbul'dan ''çıplak gösteren gözlük" getirecek diye bekleyen, her ıslık çalındığında "gözlük" geldi zannedip pencereye koşan..''
* * *
Aynı yazının içinde hem 'Tavuk Kamil', hem de çıplak gösteren gözlük olunca gülmekten altına yapmış arkadaşlar.. ''Duymadım'' diyorum, 'Vallahi duymadım, duysam yazmaz mıyım..! ''Bırak Allah aşkına'' diyor biri, ''Sağır Sultan bile duydu.. Adam Belediye önünden yukar çarşıya kadar çırılçıplak koştu yav.. Anadan üryan hem de.. 'şap şap, şap koştu adam..
* * *
Şehir kulübünde bir iddia ile başlamış olay.. Tavuk Kamil Belediye önünden yukarı çarşıya kadar ''Adem Baba'' gibi koşabilir mi, koşamaz mı? Şehir kulubu de şehir kulubu o sıralar.. Kadife Kemal, Genca Hamdi, Kara Ahmet, Akhoca.. Herkes orada.. Gece evdekileri uyuttuktan sonra gelen bile var..
* * *
''Gönül ne kahve ister ne kahvehane / Gönül muhabbet ister kahve bahane'' demiş atalarımız.. Bir şehir kalabalıklarla değil, sohbeti güzel birileriyle olunca güzelleşiyor.. Bir şehir tek başına çay içerken de güzel ama, çay bardaklarının, kahve fincanlarının sayısı artınca daha da güzel..
* * *
ROMA PALAS..
Bazı şehirleri ön plana çıkaran simgeler vardır.. Şehirlere farklı anlamlar yükleyen.. Geçenlerde Turist otelin anlatıldığı bir yazı okumuştum.. Şehrin ilk betonarme binası olduğu anlatılıyordu o yazıda.. Daha önce yerinde ahşap bir garaj olan, 1959 yılında Otel olarak temeli atılan.. Bodrum katı da bizim jenerasyonun devam ettiği Abantspor lokaliydi oranın..
* * *
Benim Servet Vardallı'nın muhasebe bürosu için iş başvurusu yaptığım yerdi ayrıca.. Servet abi tarafindan bodrum katında sınava çekildiğim yer.. Şehre gelen ünlülere seyyahlara, hatta sinemacılara ev sahipliği yapan.. Bazen önüne bağlanmış filmci beygirlerine, bazen başında Stetson Şapka ile Cem Karaca'ya, Ertan Anapa'ya, Esin Engin'e rastladığımız..
* * *
Şehirde hatırı sayılır bir kaç otel vardı zaten.. Turist Otel, Menekşe Otel filan.. Onun dışında pek yok.. Eskiden de yok.. 1930 larda 25 yataklı Abant oteli, 16 yataklı Belediye Oteli, 15 yataklı Gerede Oteli ile 20 yataklı Süreyya Oteli var sadece.. Bir de Nuri Aka'nın 15 yataklı Çukurhan'ı ile Ahmet Bulut'un 5 yataklı Yenihan'ı.. Hiç yatağı olmayan Şermet Hanı'nı saymaya bile gerek yok.. Ahırından at kişnemeleri eşek anırmaları gelmese, sabahçı kahvesi filan sanırsın..
* * *
Otel dendi mi Tarlabaşı'ndaki Roma Palas ve oranın Katibi Karacehennem Kemal abi gelir benim aklıma.. Anayurt Oteli'nin ''Otelci Zebercet'' karakterini çağrıştıran tavırlarıyla o gelir..
* * *
Yukarıda saydığım Otel ve Han isimleri 1936 yılında yurt gezisine çıkan 3 küçük çocuğun gezi notlarından.. Sanayici Hüseyin Orak'ın karne hediyesi olarak Yurt gezisine gönderdiği 11 yaşındaki Fatma Zekavet, 9 yaşındaki Ayşe Sahavet ile 7 yaşındaki Zafer'in yazdıklarından.. Daha sonra kitap haline getirilip yayınlanmış bu notlar.. Kitabın ismini unuttum, Google'dan Hüseyin Orak diye ararsanız çıkıyor..
* * *
Sadece Oteller, Hanlar listelenmemiş kitapda.. Niyazi Çalıkuşu'nun bahçesindeki İsmet İnönü'nün büstünden tut, aklınıza gelebilecek bütün meslekler ve o mesleklere ait işyerleri de var.. Terziler, Ayakkabıcılar, Berberler.. Mithat Üstündağ'ın 'Neşe' berberi örneğin.. Süleyman Akçar'ın 'Sevim' berberi, Abdullah Karabine'nin 'Bizim Traş' salonu, Kazım ve Besim İkizünal'ın 'İkizler', Şeref,İhsan ve Selahattin Özbay kardeşlerin 'Şeref' berberi.
* * *
Ve Semerkant Mahallesindeki Buhara Hazretleri.. Ne zaman Semerkant mahallesine ait bir fotoğrafa rastlasam bizim ev ve bahçesindeki mezar gelir aklıma.. Mezarın ayak ucundan on beş basamak inerek giediğimiz ev ve tüm çocukluğumuzun korku ve heyecen içinde geçmesine neden olan mezar gelir.. Ve, Yatır, Hortlak Hayalet hikayeleriyle korku içinde geçen çocukluğumuz.. Komşuların mezardan geldiğini idda ettikleri sesler, geceleri kendiliğinden gıcırdayarak açılan kapılar, kaynağı belirsiz ayak sesleri..
* * *
Ve kitapta, bütün anlatıların olmazsa olmazı panayır.. Bizim de şahidi olduğumuz sahnelerle hem de.. Çadır tiyatrosu, dansözler, şarkıcılar, canbaz, korku tüneli, Deniz kızı Halise, Sihirbaz Zati Sungur.. Ve panayırın en gözde ziyaretçilerinin bir araya toplandığı "Şen İstanbul Tiyatorası.. Beyoğlu barlarından toplanmış yorgun konsimatrislerin icrai sanat eylediği Tiyatora..!
* * *
Kollarına dizdikleri halkalarla etrafta cilveli cilveli dolaşan halkacılar.. Sakız çiğneyen, arada bir şişiren, şişirdiği balonu tekrar ağzına çekip çıtlata çıtlata çiğnemeye devam eden..
* * *
Neyse bu günlük de bu kadar deyip bitirelim.. ''Her şeyin başı sağlık'' diyerek.. Son günlerde başımıza gelenlerle iyice emin olduğumuz..
Hoşça kalın..
Erdoğan MÜHÜRCÜOĞLU..
