“Bolu Beyefendisi İbrahim Özmen” in ardından…
Geçtiğimiz 6 Mayıs tarihinde Amerika New York’ta içinde bulunduğumuz Mübarek Şevval Ayı
içinde ve yine çok mübarek bir Cuma Günü Bolu İlimizin yetiştirdiği çok Güzide bir evladı, gerçek bir
BOLU BEYEFENDİ’ sini, Sevgili Dostumuz İbrahim Özmen Beyefendiyi geçirmiş olduğu ani kalp krizi nedeni ile kaybettik. Tüm sevenlerine tekrar başsağlığı diliyorum.
Sevgili İbrahim Özmen ile 1988 yılında Eskişehir Anadolu Üniversitesi'nde öğrencilik
yıllarımızda tanıştık.1988 yılından bu zamana kadar yaklaşık otuz dört yıldır dostluğumuz artarak
devam etti. İlk tanıdığım günlerden vefatına kadar İbrahim Özmen yaşantısı, hal ve hareketleri,
güzel ahlakı, dürüstlüğü, cömertliği, fedakarlığı, yardımseverliği, doğruluğu ve dürüstlüğü ile hep
bizlerden önde oldu ve hep bizlere örnek oldu.
Rahmetli İbrahim Özmen Kardeşimizin cenaze merasimine katılmak ve kendisini Ahiret
Yolculuğuna uğurlamak için 10 Mayıs günü Konya’dan Kıymetli Arkadaşım Ömer Faruk Gülbahar ile
birlikte yola çıktık. Gecenin bir vaktinde saat 01 30 sıralarında Bolu’ya ulaştık. Yine Eskişehir’de
Üniversite yıllarında arkadaşımız ve dostumuz olan çok kıymetli çok değerli ve yine bir BOLU
BEYEFENDİSİ olan Abdullah Uzun Bey Kardeşimizin evinde misafir olduk. Son derece üzgün olan
Abdullah Uzun kardeşimizle kısa bir hasbihal yaptıktan sonra istirahate çekildik. Sevgili Abdullah Uzun Bey Dostumuza bizleri gecenin yarı vaktinde evinde misafir ettiği için kendisine ve Kıymetli Eşine çok teşekkür ediyorum. Bolu İli zaten bende iki isimle müsemma olmuştu. Birisi İbrahim Özmen ve diğeri de Abdullah Uzun idi. Bolu İli; İkisi de birbirinden çok kıymetli çok değerli olan bu iki dostumuzu hatırlatırdı bana hep. Maalesef bu iki değerli dostumuzdan birini çok erken kaybettik. Mevlam geride bıraktıklarına ve Abdullah Uzun Dostumuza ve ailesine ,sevdiklerine sağlıklı sıhhatli hayırlı uzun ömürler versin inşallah.
Abdullah Uzun Bey ile birlikte Rahmetli İbrahim Özmen’in evine gittik. Çok hüzünlü bir
durumdu bizler için. Bir anda 34 yıllık hatıralar canlandı gözümde. Çok üzüldük hepimiz. İbrahim'in
baba evinde gözyaşlarımıza hakim olamadık. Dualar ettik. Bolu’dan, Bolu dışından ve yurt dışından
yüzlerce kişi cenaze merasimi için gelmişti. Öğle Namazı sonrası binlerce kişi tarafından göz yaşları ile uğurlandı Sevgili İbrahim.. Bir söz vardı ya hani şöyle; ”Sen doğduğun zaman ağlarken herkes
gülüyordu.. Öyle bir ömür yaşa ki öldüğün zaman sen gülerken ardından herkes göz yaşı döksün…”
şeklinde idi sanırım. Rahmetli Sevgili İbrahim Özmen tam bu şekilde yaşamış ve tam da bu söze uygun vefat etmişti. Cenaze merasimine katılan herkes gözyaşları içinde son yolculuğuna uğurladı İbrahim’i.
Cenazeye katılamayan yüzlerce dostu ve arkadaşı da ardından gözyaşları döktüler ,üzüldüler,
hüzünlendiler.. Rahmetli İbrahim Özmen için bir çok arkadaşımızın da ardından dualar
yaptığını, hatimler okuttuğunu da yakinen biliyorum ve şahit oldum.
Sevgili İbrahim öğrencilik yıllarında evde kalırken sık sık uğrardık evine. Evleri kampüse yakın
olduğu için çok sık giderdik ve bizim gibi onlarca arkadaşı gelirdi evlerine. Hiç asla surat asmazdı.
Güleç yüzü ile tebessüm ederek bizleri hoş karşılar, mutlaka bir şeyler hazırlar ve sofra kurardı. Hatta
yine bir keresinde evine gittiğimde evde kalabalık bir öğrenci gurubu vardı. İbrahim de mutfakta bir
şeyler hazırlıyordu. Salona büyük bir sofra serdi. O sırada da rahmetlinin sevdiği şarkıcı olan Barış
Manço’nun “Buyurun Dostlar Buyurun Halil İbrahim Sofrasına” şarkısı çalıyordu kasetçalarda, İbrahim o şarkıya eşlik ederek ve gülerek bizi sofraya davet etmişti. Kimseyi asla bir şey ikram etmeden geri çevirmezdi.
Sevgili İbrahim Kardeşimizin hem Rahmetine vesile olması hem de ne mükemmel bir
karaktere sahip olduğunun bilinmesi açısından kısa bir hatıramı da burada nakletmek isterim.1999
yılında NewYork’tan izine gelmiş. Bende İstanbul'da çalışıyorum. Hafta sonu ziyaretine gelmek istediğimi belirttim. Tarih ve saat verdim otobüs ile geleceğimi söyledim. Otobüse bindim gittim.
Otobüs Akşam saat 21 den sonra Bolu’ya vardığı için telefonu kapatıp bir otelde istirahate çekildim.
Maksadım gecenin bir vakti İbrahim'i rahatsız etmemek ve sabah ben geldim diye telefon açıp yanına
gitmek. Ben uyumuşum bir ara ve sanırım gece saat 00 30 falan. Otel Lobisinden aradılar. Mehmet
Bey bir misafiriniz var aşağıda lobide dediler. Uyku sersemi ile bende şaşırdım. Hemen üzerimi
giyindim, Aşağıya indim. Bir baktım ki İbrahim gelmiş. Akşam geleceğim dediğim için ve telefonumu
kapattığım için İbrahim benim otelde kaldığımı tahmin etmiş ve başlamış Bolu’nun Otellerinde beni
aramaya.. Aşağıya inmem ile birlikte tebessüm ederek bana kızıyor. Ya Mehmet sen ne yaptın ya bu
yapılır mı kaç saattir seni arıyoruz, Bolu da diye.. Hemen eşyalarını topla gidiyoruz dedi. Ben olmaz
falan dediysem de ikna olmadı. Otel’e ödemiş olduğum ücreti de resepsiyondan aldı bana verdi..
Bindik arabaya gittik. Ben de zannediyorum ki eve gidince hemen yatacağım. Gecenin bir vaktine
kadar beni beklemişler. Çok Kıymetli ve Değerli Eşi Rabia Hanım ile beni bekliyorlarmış. İşte Sevgili
İbrahim Özmen Kardeşim böylesine karakterli, vefalı bir dosttu.
Kıymetli Merhum İbrahim Özmen Kardeşimizin bunun gibi yüzlerce güzel hatıraları var tüm
sevenlerinde... İbrahim Özmen Kardeşimizin New York'ta beraber yaşadığı arkadaşları ve özel dostları
ile Merhumun adına Cenaze Merasiminden sonra bizlere yemek ikram eden Sevgili Hilmi Yurdusever
Beyefendinin yemeğinde, İbrahim Özmen ile ilgili hatıralarını anlatan tüm dostları İbrahim ile ilgili o
kadar güzel şeyler söylediler ki.. Tüm arkadaşlarımızın İbrahim ile ilgili düşüncelerini güzel sözlerini
buraya yazacak olsam emin olun bir kitap yazılır. Kısaca Merhum Kardeşim İbrahim Özmen ile ilgili
söylenenleri, ardından konuşulanları, arkadaşlarımızın duygu ve düşüncelerini buraya şu şekilde
özetleyebilirim ancak. Bütün tanıdık eş ve dostlarının söyledikleri ; Güzel
Ahlakı, Doğruluğu, Dürüstlüğü, Cömertliği, Vefası, Kadirşinaslığı, Çalışkanlığı, Dini yaşamadaki gayreti, Çocuklarını yetiştirmedeki hassasiyeti, vatan ve millet hassasiyeti… Bunların hepsine şahidim. 34 yıllık dostluğumuzda hep hissettim gördüm.. Ayrıca çok da güzel hasletlere sahipti.. Güler yüzlü idi daima. Mütevazi idi ve asla kibir yoktu. Herkese karşı alçak gönüllü davranırdı. Hep
insanların, arkadaşların iyiliğini isterdi hep… Hep hayranlıkla, gıpta ile dostluk yaptım İbrahim
ile. Örnek almaya çalıştığım ender insanlardandı.. Bütün arkadaşlar İbrahim'i kendisinin en iyi
arkadaşı bilirdi.. Böyle sevdirmişti kendisini Bolu İlini ben İbrahim ile tanışmadan önce ‘Bolu Beyi ve Köroğlu’ hikayesi ile duymuştum. Üniveriste yıllarında Sevgili İbrahim ile tanıştım. İlk defa onun sayesinde Bolu’ya gelmiştim. Bolu öyle oldu ki bende artık ismi İbrahim ile özdeşleşmişti. Bolu denilince aklıma artık iki isim geliyordu; birisi İbrahim Özmen, diğeri de Sevgili Abdullah Uzun idi. İkisi de benim için ‘BOLU BEYEFENDİSİ’ idiler. Ama Hakkın Takdiri böyle imiş.. Her insan elbet bir gün ölecek.. Önemli olan öldükten sonra Sevgili İbrahim Özmen gibi ardından güzel hatıralar bırakarak güzellikle ve iyilikle anılarak yaşama veda etmek..
Merhum İbrahim Özmen Kardeşim kısa olan bu ömründe ardından bıraktığı ailesine,
sevenlerine, çocuklarına o kadar güzel bir miras bıraktı ki.. Bu miras dünyadaki hiçbir servet ile hiçbir
mal, mülk ile asla ve asla kıyaslanamaz. Ardından bıraktığı mirası yıllarca ailesi ve çocukları gurur ile
onur ile taşıyacak ve yaşatacak. Bir çok insana nasip olmayacak güzellikler ile, hayır, iyilik ve ihsan ile yıllarca yad edilecek. Çocukları, Ailesi ve Sevenleri bu Asil Bolu Beyefendisini yıllarca yaşatacak ve Bolu Beyi'nin nasıl ki zulmü yıllardır yazılmış, çizilmiş, anlatılmış ise, Asil Bolu Beyefendisi İbrahim Özmen Dostumuzun da güzellikleri, iyilikleri, cömertliği, ahlakı ve
edebi, dürüstülüğü, yardımseverliği, çalışkanlığı, vefası, ilim sevdası, vatan, millet ve bayrak
hassasiyeti, çocuklarının milli muhafazakar çizgide yetişmesi konusundaki çabaları yıllarca
konuşulacak, yazılacak, çizilecek örnek gösterilecek…
Çok Mübarek bir ayın sonunda iki Bayrama birden çok Mübarek bir ayda ve çok mübarek bir
gün olan Cuma Gününde Kavuştun Güzel Kardeşim. Allah herkese ve bizlere senin gibi yaşamayı ve ömür sürmeyi nasip etsin Merhum Kardeşim.. Geride bıraktığın Sevgili Çocukların bizlere emanet
inşallah kabul buyurursan. Tüm sevenlerinin Başı Sağ Olsun…
Mehmet Konuk
Selçuk Üniversitesi Öğretim Görevlisi
0 544 685 25 77



