An itibariyle " Sapere aude"
Bugün Nardugan bayramı, Türklerin yeni yıl bayramı, ağaçlarının süslendiği medeni şekilde kutlanan yeni yıl bayramı.
Doğayla barışık kadınıyla çocuğu ile birlikte insanlar için bolluk bereket getirmesinin dilenildiği yılın en uzun gecesi, günlerin bahara doğru dönmeye başladığı gün.
Nardugan yani doğan güneş, benim şirketin de amblemi, hayatın kaynağı ,üretimin aklın enerjinin sembolü.(nar=güneş, tugan, dugan=doğan)
Tüm Türklerin ve Atatürkçülerin Nardugan bayramını kutluyorum.
Evleriniz, işleriniz, bağınız bahçeniz sağlığınız,aklınız nar gibi bereketli,verimli, üretken olsun. Haydi ağaçlara dilek dileyip çaputlarımızı bağlayalım,soframıza nar koyalım, sevdiklerimizle eğlenelim ve bu TÜRK bayramını kutlayalım.
Nardugan merak edenler için daha detaylı bilgi şöyle ;
Hristiyanların yoğurt gibi biz Türklerden öğrendiği bir çok şeyden biri.
Türklerin, tek Tanrılı dinlere girmesinden önceki inançlarına göre, yeryüzünün tam ortasında bir akçam ağacı bulunuyor.
Buna hayat ağacı diyorlar. Bu ağacı, motif olarak bizim bütün halı, kilim ve işlemelerimizde görebiliriz.
Türklerde güneş çok önemli. İnançlarına göre gecelerin kısalıp gündüzlerin uzamaya başladığı 22 Aralık’ta gece gündüzle savaşıyor.
Uzun bir savaştan sonra gün geceyi yenerek zafer kazanıyor.
İşte bu güneşin zaferini, yeniden doğuşu, Türkler büyük şenliklerle akçam ağacı altında kutluyorlar.
Güneşin yeniden doğuşu, bir yeni doğum olarak algılanıyor.
Güneşi geri verdi diye Tanrı Ülgen’e dualar ediyorlar.
Duaları Tanrıya gitsin diye ağacın altına hediyeler koyuyorlar, dallarına bantlar bağlayarak o yıl için dilekler diliyorlar Tanrıdan.
Bu bayram için, evler temizleniyor. Güzel giysiler giyiliyor. Ağacın etrafında şarkılar söyleyip oyunlar oynuyorlar. Yaşlılar, büyük babalar, nineler ziyaret ediliyor, aileler bir araya gelerek birlikte yiyip içiyorlar.
Yedikleri; yaş ve kuru meyveler, özel yemek ve şekerleme. Bayram, aile ve dostlar bir araya gelerek kutlanırsa ömür çoğalır, uğur gelirmiş.
Akçam ağacı yalnız Orta Asya’da yetişiyormuş. Filistin’de bu ağacı bilmezlermiş.
Bu yüzden bu olayın Türklerden Hıristiyanlara geçtiği ve bunu da Hunların Avrupa’ya gelişlerinden sonra onlardan görerek aldıkları söyleniyor.
İsa’nın doğumu ile hiç ilgisi yok.
“Doğum, güneşin yeniden doğuşu”
Ender BALCI
