Adem…….
Yıl 1980’ler sonrası, tam olarak hatırlamıyorum. Küçük bir çocuğum. Bolu’nun Yeniçağa ilçesinde babam öğretmenlik yapıyor ve orada yaşıyoruz.
Babamın daha önceden görev yaptığı Mengen ilçesinden bir öğrencisi çocuğunu Yeniçağa’da Kuran kursuna yatılı olarak bırakmış. Yeniçağa Kuran Kursu çok popüler …Arapça, hadis, fıkıh alanlarında öğrenciler yetiştiriliyor. Türkiye’nin her yerinden okumak için çocuklar getiriliyor bir yatılı okul tarzında din eğitimi veriliyor. Bir gün babama haber geldi bu Mengen’deki eski öğrencisinden ..Hocam demiş ‘ bizim Adem ‘in biraz sıkıntıları varmış bugün onu Kuran kursundan alabilir misin yarın ben gelip sizden alacam’ bir fincan kahvenin kırk yıl hatırı olduğu, insanların birbirlerine güven duyduğu, borç para alıp verdiği, anahtarını, evini, arabasını paylaştığı yıllar….
Babam eve Adem ile geldi.. Annem yemek hazırladı birlikte yemek yedik. Adem’i biz de ilk kez gördük.. Çok sevimli ,komik, hoş sohbet ve henüz oniki-onüç yaşlarında bir çocuk. Çok iyi hatırlıyorum sonra babam bizi gençlik kulübünün önündeki parka götürdü ve orada salıncakta sallandık..Benim kadar o da çocuk yani…
Eve döndük.. Adem ailemizden biri gibi ..çekingen değil utangaç değil…Sonra babam’ yarın baban gelecek seni almaya ne sıkıntın vardı da babanı çağırdın çocuğum ‘ dedi.
Adem’in gözleri doldu söylemek istemedi …. ’Benim dişim çok ağrıdı Hasan amca, bir haftadır dişim ağrıyor Atatürk’ün resmini önüme koyuyorlar sürekli tükür buna geçecek diyorlar.. Ben de tükürüyorum ama geçmedi ..’ dedi…..Babam üzüldü, annem üzüldü ,ben üzüldüm. Küçücük bir çocuğum ve diş ağrısı geçsin diye Atatürk’ün resmine tükürten zihniyeti anlamıyorum tabi ama biliyorum ki bir savaş var Cumhuriyeti kuranlara, savunanlara , yaşatanlara karşı bir savaş var. Küçücük bir çocuğum ve Atatürk’ü seviyorum …..
Adem bir daha Kuran kursuna gelmedi…Biz de onu bir daha görmedik.
Türkiye’de dindarlık vardı. İnsanların birbirinin yaşam tarzına saygı duyduğu yıllardı. Çok kıymetli dindar hocalar toplantılar yapar saygı görürlerdi. Aileler, çocuklarını temiz ve ahlaklı olsun diye kuran kurslarına teslim etmişlerdi. Ben de yaz tatillerinde Kuran öğrenmek için Kuran kursuna gitmiştim normaldi, sıradandı.
Ve 1980’ler de dişinin ağrısı geçsin diye Atatürk’ün posterlerine tükürtülen çocuklar bugün devleti yıkmaya kalkan, vatan haini, cemaatçi , kalpleri kin ve nefret dolu, kendisi gibi düşünmeyenleri sevmeyen ,kabul etmeyen insanlar oldular. Badem bıyıkları ile makamlara oturup dünün küçük ilçelerinden otuz kırk yıl sona bugünün büyük resminde yerlerini aldılar…
Filiz YILMAZ
