Hocalı Soykırımı

HOCALI SOYKIRIMI Ermeni silahlı çeteleri, 1992 yılında 25 Şubatı 26 Şubata bağlayan gece 366. Alayın desteğini alarak Azerbaycan Hocalı Kasabası'nın giriş ve çıkışını kapattılar. O bölgenin tek havaalanı da Hocalı'da bulunuyordu. Rus motorize alayının top ve roket saldırılarıyla havaalanı kullanılamaz hale getirilerek kentin dış dünya ile ilişkisi tamamen kesildi. Savunmasız kalan kente giren Rus destekli Ermeni askerleri, çocuk, yaşlı, kadın, bebek demeden birçok insanımızı vahşice katlettiler. Azeri resmi makamlarının açıklamalarına göre; 83 çocuk, 106 kadın ve 70'den fazla yaşlı olmak üzere toplam 613 kişi şehit edilmiş, 487 kişi ağır yaralanmıştır. 1275 kişi rehin alınmış ve 150 kişinin ise kayıp olduğu belirtilmiştir. Cesetler üzerinde yapılan incelemelerde çoğunun yakıldığı, gözlerinin oyulduğu, kafalarının kesildiği görülmüştür. 56 hamile kadının diri olarak karınları yarılıp çıkarılan ceninler vahşice öldürülmüştür. Ermenilerin işgal ettikleri Hocalı'da dehşet verici olaylar yaşandı. Canlı canlı insanların kafa derilerini yüzdüler, sağ olarak ele geçirdiklerini ise sistematik bir işkenceye ve tıbbî deneylere tâbi tutarak, insanlık dışı muamelelere maruz bıraktılar. Hızar ve testereler ile diri diri insanların kol ve bacaklarını kestiler. Genç kızların önce saçlarını, sonra da kafa derilerini yüzdüler. Babanın gözü önünde evladını, evladın gözü önünde babayı kurşunlara dizdiler. Zori Balayan isimli bir doktor, yapmış oldukları vahşeti Ruhumuzun Canlanması adlı kitabında anlatmıştır. Kitabında 13 yaşında bir Türk çocuğunun diri diri derisini yüzdüğünü ve 7 dakikada kan kaybından öldüğünü anlatmaktadır. Bu vahşi soykırıma eski asala eylemcilerinden Monte Melkonyan, askeri birliklere komutanlık yaparak katılmıştır. Memorial İnsan Hakları Savunma Merkezi ve İnsan Hakları İzleme Örgütü, Hocalı katliamını Dağlık Karabağ'ın işgalinden bu yana gerçekleşen en kapsamlı sivil katliam olarak nitelendirmiştir. Hal böyleyken; Akıllara durgunluk veren durum ise şu an Ermenistan Cumhurbaşkanı olan Serj Sarkisyan'ın da soykırıma katılmış olmasıdır. Bundan anlaşılacağı üzere soykırıma katılanlar cezalandırılmadığı gibi mükâfatlandırılmıştır. İnsan, bu denli düşmanlığın sebebi nedir diye düşünmeden edemiyor. 1915-1918 yılları arasında Osmanlı ile yapılan tehcir sırasında ölenler olmuştu. Çoğu kaynaklarda bu düşmanlığın sebebini tehcir sırasında ölenlerin intikamı olarak belirtmektedir. Fakat bu tehcir sırasında 800 bin Ermeni, 500 bin de Osmanlının öldüğü bilinen bir gerçektir. Bu ölümler iklim şartları, hastalıklar, yer değiştirme esnasında meydana gelen çetelerle çatışmalardan kaynaklanan ölümlerdir. İddia ettikleri gibi bir soykırım olmamıştır. Çünkü bilindiği gibi o yıllar Osmanlının yıkılış yıllarıdır ki böyle kapsamlı bir soykırım yapacak gücü yoktur. Esas ve en mantıklı sebep; Türk düşmanlığından başka hiçbir şey değildir. Çünkü Ermenistan'da okullarda asılı haritalarında Türkiye'nin 12 ilini kendi toprakları olarak göstermektedirler. 1952-1990 yılları arası kullandıkları ülke armalarında Ağrı dağının resmi bulunmaktadır. Yine daha önceki milli marşlarında "Topraklarımız işgal altında, bu toprakları azat etmek için ölün, öldürün" denmekteyken, başkaca bir neden aramaya zaten gerek yok sanırım. Olaya şahit olanların anlattıklarını dinleyenler önce kulaklarına inanamadı. Fakat katliam sonrası Hocalı'ya girdiklerinde ise, görgü tanıklarının abartmadığını kısa sürede anladılar. Hocalı'da katliam bölgesini gezen Fransız gazeteci Jean-Yves Junet'nin gördükleri karşısında söyledikleri, katliamın boyutunu da anlatıyordu: "Pek çok savaş hikâyesi dinledim. Faşistlerin zulmünü işittim, ama Hocalı'daki gibi bir vahşete umarım kimse tanık olmaz" Bu vahşeti, Azerbaycan, Meksika, Pakistan, Kolombiya, Çek Cumhuriyeti, Bosna-Hersek, Peru, Honduras, Sudan ve İslam İşbirliği Teşkilatı Parlamentolar Birliği soykırım olarak tanımışlardır. Yurt dışında Hocalı katliamı anısına anıtlar yapılmaya başlamıştır. Bu anıtların ilki Hollanda'nın başkenti Lahey kentinde dikildi. 2008 yılında Macaristan'ın başkenti Budapeşte'de anıt inşa edildi. Ülkemizde Ankara Keçiören Belediyesi tarafından 2005 yılında anıt yapıldı. 2009 yılında Ankara Beypazarı ilçe merkezine anıt inşa edildi. 2011 yılında Isparta Belediyesi Isparta'ya, Ankara Kızılcahamam Belediyesi Kızılcahamam'a anıt inşa etme kararı aldılar. Kendi vatanlarında bağımsız yaşamaktan başka bir arzuları olmayan halka böyle bir saldırıda bulunanları şiddetle kınıyorum. Bütün dünya bunun sorumlularını ve destekleyenleri nefretle hatırlayacaktır. Bugün dünya siyasetinde Ermenilerle ilgili sözde soykırım safsatasının peşine düşen ülkeleri Hocalı soykırımını okumaya, fotoğraflarını, delillerini izlemeye davet ediyoruz. Bu soykırım çabaları Ermenistan halkına hiçbir şey kazandırmadığı gibi Türklere karşı işlenen saldırılar, cinayetler, katliamlar güya hür dünya açısından sıradan ve tabii olarak görülüyor. Hocalı'da yapılan bu soykırım dünya tarafından görülmek istenmemiştir. Hocalı'da katledilen soydaşlarımızın haklarını aramakta sadece dünya sessiz kalmamış, bizim milletimizin de duyarsızlığı insanı kahretmektedir. Soykırımın 23. Yıldönümünde bir kere daha Hocalı'da Ermeni saldırılarıyla şehit olan Azeri soydaşlarımızı rahmetle anıyorum. Kabirleri cennet olsun. Saygılarımla... Alparslan BİLGEHAN