Bolu'dan Mekke'ye hacı olmak için giden, ünlü bir işadamının babasının hacı olamadan geri döndüğünü haber yaparak, bu ünlü işadamının tarikatçı babasının Kâbe'yi tavaf etmek için, "ne zaman" Kâbe'ye doğru gitmeye kalktıysa, her defasında bunu başaramadığını, Kâbe'ye yaklaşmak için her teşebbüs edişinde bunalıma girdiğini yazmıştık. Bu durumu utanç vesilesi olarak kabul eden hacı adayının, vaktinden 10 gün önce hacı olamadan yurda dönüş yapmak zorunda kaldığını belirterek, bu ibretlik mucize olayla ilgili çeşitli ilâhiyatçılardan görüş almıştık.
Bu haberimiz Bolu'da haftanın gündemini değiştirirken, kimi çevrelerden olumlu tepkiler aldık, kimi din sömürücü çevrelerden de saldırı türünde eleştiriler aldık.
Bu konuyla ilgili İl Müftümüz Yaşar Yaprak da görüşlerini şöyle ifade etti;
"Kişinin hac yapmadan dönmesi ancak ağır bir rahatsızlığı, yani mutlaka Türkiye'ye dönmesini gerektiren bir hastalığı olursa o zaman hacdan önce dönmesi mümkün olur. Kâbe'nin bizi kabul etmediği veya bizim haccımızı yapmamıza pek fırsat vermediği, Kâbe'ye yaklaşamadık gibi düşünceler, yapılan ibadetle ilgili değil, kişinin tamamen ruhi yönü ile ilgili konulardır. Kişinin kendi psikolojik bir rahatsızlığı olabilir. Yani yanında doktor olmasına rağmen Kâbe'ye gidememişse mutlaka onun psikolojik bir rahatsızlığı vardır. Zaman zaman biz de hacıları götürdüğümüzde, birtakım ruhi rahatsızlıkların orada adeta debreştiğine şahit oluyoruz. Dolayısıyla bu kişinin mutlaka psikolojik büyük bir rahatsızlığı var ki, doktor nezaretinde bile gidememiş. Ama kişinin hesaplaşmayı düşüneceği yer Kâbe'nin yanıdır. "Allahım ben bu kadar günah işledim. Ama gidecek bir yer de bulamadım. Geldim sana, yani başka bir yer bulabilseydim oraya giderdim. Ama affedici olduğunu bildiğim için buraya geldim" diyerek esas affını ister. Hırsızlık yapmış bir Mehmet efendi oraya varıyor ve diyor ki; "Ey Kâbe'nin Rabbi! Kulun Mehmet geldi, kabul eder misin?" diyor yere düşüp bayılıyor yani başka gidilecek yer yok. Affedilecek olan makam orası ama 'benim senin beytini görmeye yüzüm yoktur' düşüncesiyle hareket ederse, o zaman günahlarını nerede affettirecek.
Biz her hac döneminde hacı adaylarına, "Hacca gidenler mutlaka kul haklarını ödesin, öyle gitsin" diyoruz. Eğer kişi oraya kul hakkı ile gitmiş ise, "benim oraya gitmeye yüzüm yok" deyip de geri dönmesi, kendi iç hesaplaşmasındandır. Yani şimdi oraya kadar o düşünce ile eğer Kâbe'ye varmayacaksa, Hacca da gitmemesi lazımdı.
Yirmi altı sefer hacca gitmiş ve her seferinde otuz metreden fazla Kâbe'ye yaklaşamamış bir kendi şahsına özel kişi, "Allah resulüne benim varmama yüzüm yoktu" diyor o geriden selamlamasını yapıp dönüyor. Bu kişide de aynı düşünce olabilir. Ama dediğim gibi hac gibi bir ibadeti terk etmeyi gerektirecek şekilde bir düşünce, insanın herhalde ruhi bir rahatsızlığından kaynaklanır diye düşünüyorum" dedi.
Bolulu bir hacı adayının Kâbe'ye yanaşamamıs olması olayını ibretlik mucize bir olay şeklinde geçen hafta haber yapmıştık ve bu konuyla ilgili okurlarımızın yorumlarını beklediğimizi ifade etmiştik. Konuyla ilgili internet gazetemizin mesaj defterine 'Uzaktaki Bolulu' rumuzuyla yazan bir vatandaş da, olaya aynen şöyle bir yorum getirmiş;
"Kâbe'ye yanaşamayan kişi hakkında görüş yazılması istenmiş. Kimdir nedir nasıl birisidir bilemiyorum. Ama o kişinin Allah'ın rahmetinden ümit kesmemesini, yaptığı gerçekten büyük bir hata varsa, tüm pişmanlığı ve en samimi dilekleriyle Allah'tan af dilemesini tavsiye ederim. Belâ da, nimet gibi insana verilen bir sınav sorusudur. Pişmanlıkla akıtılan iki damla gözyaşı dağları bile eritir. Mademki sınavı bitmemiştir, o zaman Rahmet'ten umut kesilmemelidir. Bence Kâbe'ye kabul edilinceye kadar tövbe etmeli ve her sene tekrar tekrar hacca gitmelidir. Rabbimizin kapısından evinden başka gidecek yerimiz mi var. Ne büyük belâ... Ne büyük nimet. Şahsen ben kendisi için şu an dua ediyorum. Her ne hata işlediyse Yüce Rabbimiz önce o hatadan dolayı pişman olmayı, sonra o hatayı tamir etmeyi nasip etsin İnşallah sonrasında da rahmetiyle merhametiyle günahlarını bağışlasın ve onu Kâbe'sine kabul buyursun. Kimse de karşısındakine hakaret kastıyla bakmasın. Belki o insana verilen belâ onun için bir rahmet vesilesidir. Ve madem ki insanız bir kardeşimizin yanması bizi sevince boğmamalı aksine o yanacak diye evladımıza annemize babamıza duyduğumuz kaygıyı göstermeliyiz. Efendimizin bayrağı altından başka gölgenin bulunmadığı o korkunç günde Allah'ın rahmeti Efendimizin şefaati ve büyüklerimizin şefkati hepimizin üzerine olsun inşallah. Ben inanıyorum ki Allah o kişiye hayırlar verecektir ve evine Kâbe'sine efendimizin bulunduğu o kutsal toprağa en güzel bir şekilde kabul edecektir. O zaman Hacı olabilecek amcamız inşallah dualarında Bolu'yu ve güzel insanlarını unutmaz. Yüce Rabbimiz tüm Müslümanları Tüm Boluluları rahmetiyle şefkatiyle merhametiyle lutfu ve keremiyle esirgesin."



