Bayram tebrik ilanlarınızı İNANDIĞINIZ, GÜVENDİĞİNİZ gazetelere veriniz

Büyük olun!

Sinan Gökdemir

    19 Eylül 2005

    Sisli bir Pazar sabahından, aşçılar şehri Mengen?den yazıyorum. Hava sıcaklığı bu sabah birlerden sekizlere kadar çıktı. Mengen bir haftadır geceleri serin oluyor. bir türlü yağmayan yağmur nedeni ile derelerimiz hem kurudu hem de çok kötü kokuyor. Üstüne üstlük daha önce de belirttiğim gibi Beşler Deremizde çok arsız olan söğüt ağaçları fütursuzca çoğalıp büyümeye devam ediyorlar. Önlem alınmazsa trilyonlar harcanıp sele dayanıklı hale getirilen dere olası bir sel felaketinde başımızı ağrıtacak ya da canımızı yakacak gibi geliyor bana...

    Hayatımızı yaklaşık 6 aydır Mengen Terminali?nde sürdürüyoruz. Değişik simaları görüyor, tanışıyor ve hatta dertleşerek iyi de dostluklar kurma imkanı buluyoruz. Ne diyelim, hayatın rüzgarı bizi buralara gönderiverdi!.. Birkaç problemimiz haricinde burada da mutlu olmayı başarmak üzereyim... Kader diyemezsin, sen kendin ettin! Olsun yaşam devam ediyor.

    İki ay önceydi... Otobüs Terminali?nde 5-10 dakikalık mola vermişti. Bir yolcumuzun uyarısı ile (Hasan kardeş) otobüste şık giyimi ile elinde kitapla bir simayı gördüm. Cem Papila... Sanırım hepiniz tanıyorsunuz. Otobüse çıktım ve ?Hocam, hoşgeldiniz? diyerek tanışma faslını gerçekleştirdik. Sonra 10 dakikalık bir muhabbet yaptık. Hoşgörülü, görgülü birisi! Ne de olsa okumuş ve de okumaya da devam ediyor. Sohbetimiz esnasında ?Hocam, sanırım size bir özür borcumuz var. Bilmem bizi affedebilir misiniz? Galatasaray maçlarında size az mı laflar söylemedik?? dedim. Gayet mütevazı bir şekilde ki cevabını aynen aktarıyorum. ?Valla biz de insanız. Gördüğümüzü çalmaya çalışıyoruz. Zor ve meşakkat isteyen bir görev. Hala yapma riski çok fazla... Size kızamam. Özrünüz haliyle geçerlidir. Bizler kırkbin kişiden canlı küfürler yiyoruz. Ekran başındaki milyonları da katarsak, vay halimize!? diyor, Sayın Papila. Aynı ailenin Zonguldak?ta ekmek fabrikaları var. Neredeyse Zonguldak?ın ekmek ihtiyacını Papila ailesi karşılıyor. Bizim baba mesleği... Bunu da konuşuyoruz. Ve sonunda gazeteci olduğumuzu anlatıyoruz. Ve rica ederek gazetemizi, yani bolununsesi?ni istiyor. Sonuçta Cem Papila bolununsesi?ne ulaşıyor. Teşekkür ederek, bir daha ki seferde de uğrayacağını söylüyor. Ve hayırlı yolculuklar dileyerek hocamızı uğurluyoruz.

    Böyle renkli simaların konuk olduğu terminalimiz de bir çay, bir sigara ara ki bulasın. Lavabolar ve dört yazıhaneden başka bir şey yok... Ortalık dökülüyor. Ama son zamanlarda bazı gelişmelerde olmuyor değil... Milyarlık otobüslerin girdiği peron önleri artık parke oluyor. bu konuya hassasiyet gösteren Başkanımıza teşekkür ediyorum. Bir de şu boş yerleri en kısa zamanda değerlendirelim. Yoksa harabeye dönecek olan bu yerlerin tamiri zor olur. Milli servettir. Terminal?in girişinde ki direkleri kaldıralım, çıkış görevlisinin kulübesi de hoş değil. Ona içeride ki boş yerlerden birini verelim. İcralık denizci heykeline diyecek lafım artık kalmadı!..

    Aşçılar Lisemizin öğrencileri, stajlarını bitirip birer, ikişer dönmeye başladılar. Okul Müdürleri Fatih Kılıç?ın tayinini duyunca inanın çok üzülüyorlar. Tekrar ediyorum. Onun da yeri dolar belki ama, Mengen ve öğrenciler çok şey kaybeder. Bu deyimle (Cafer kara, dahil) insanları harcayarak sadece topluma zarar vereceksiniz. Bunu zamanı gelince anlayacaksınız... Geç olmasın. Yanlışınızdan dönün! Hatadan dönmek erdemliktir, büyüklüktür. Hadi bir de büyük olun!

    Yüzünüzden gülücükler, yüreğinizden sevgiler, kafanızdan soru işaretleri eksik olmasın. Sevgiyle kalın...

    Yorum yazın

    İsim (Gerekli)
    Yorumunuz (Gerekli)

    Sayfada yer alan yorumlar kişiye ait görüşlerdir. Yapılan yorumlardan sitemiz hiçbir şekilde sorumlu değildir.

     

    Yazarın diğer yazıları

    Sağlık İlaç Gıda Takviyesi Siyah Sarımsak Tonet Sandalye Cafe Koltukları Cafe Masa Sandalye Cafe Sandalye