BolununSesi, Bolu Halkı'nın vicdanının sesidir

Bolu'nun sevgili evladı Dr. Sedat Turgay?ın ardından...

Okuyucu Mektubu

    27 Ağustos 2007

    Günlerin ne getireceğini kimse bilemiyor.

    Bolu'ya gelişlerimde zaman zaman gördüğüm Dr. Sedat Turgay?ın bu umulmadık ve hak etmediği şekilde, genç yaşında gidişini hiç beklemiyorduk. Öyle bir gidiş ki bütün Bolu'yu da, kendisini tanıyan ve sevenlerini de beraberinde götürdü.

    Çok sevdiğimiz değerli bir ailenin çocuğu idi. Zamanın, makamın değiştiremediği, olağanüstü mütevazı, zarif, yardımsever ve çok kıymetli niteliklere sahip bir insandı. O tertemiz, içten bakışları, kendine güvenin, iyi niyetin, insan sevgisinin aynası gibiydi. Kendisini en sevdiklerinden, mutlu yuvasından, eşinden, çocuklarından, kutsal yaşam hakkından bile ayıran bu yola başvururken onu hassas, onurlu kişiliği kim bilir ne büyük yara almıştı.

    ?Bir gün çıkıp gideceğim ansızın aranızdan,

    Güneşi, ayı, rüzgarı yeryüzünün,

    Ne gözlerimde ışık, ne alnımda serinlik, bir düşün...

    Belki de kurtulacağım büsbütün acılardan?

    Evet, ölüm, tahammülün tükendiği bir noktada açılan bir kapı belki de. Fakat onu bu fırtınalara, tahammülsüzlüğe itmek bağışlanabilir mi?

    Ne kadar çok sevildiğini, ebedi yolculuğuna, pek az insana nasip olabilecek, bir topluluğun, mahşeri bir kalabalığın sevgi seli ve gözyaşlarıyla, acısıyla uğurlandığını gördük.

    ?Seng-i musallada bilip kadrini ey Baki,

    durup el bağlayalar karşında yaran saf saf...?

    Dememiş miydi çevresizliğinin vefasızlığından yakınan Büyük Türk Şairi Baki?

    Ne olur, değerlerimizin kadrini, onlar yaşarken bilebilsek? Öldürdükten sonra altından heykelini dikmek neye yarar? İnsancıl değer yargılarının gittikçe kokuştuğu günümüzde gerçek değerlerine sahip çıkamayan toplumlar sonunda o kokuşmuşluğun içinde erir giderler.

    Dr. Sedat Turgay henüz gençti. Bu ülkeye daha çok hizmetler verecekti. Gerçekten insan olan ruhuyla, insan sevgisiyle, içten davranışları ve kariyeriyle daha pek çok hastaya şifa verecekti. Bu ülkenin ona ihtiyacı vardı. Kolay mı yetişmişti? Doktor Sedat Turgaylar kolay yetişmiyor. Eşini, çocuklarını, yakınlarını, mesleğini seviyordu, başarılıydı. Çevresindeki herkese ve her şeye sevgiyle bakıyordu, yaşam doluydu.

    ?Elbette severdim ben o mavi gökyüzünü,

    Çiçek açmış ağaçların sevincini duyardım.

    Sabahları başlayan şenlikte ben de vardım,

    Yürekten kucaklardım yaşadığım her günü.

    Bir başka serüven mi? Bilemiyorum...

    Usandım, yorgunum, içimde çok şey kırık.

    Bütün günleri ve geceleri size bırakıyorum artık;

    Alıp sıcaklığımı ve umutlarımı gidiyorum.?

    Onu tanıyanlar, sevenler yaşlandıkça Dr. Sedat Turgay asla ölmeyecek! Onun içten, sevgi dolu temiz bakışlarını hiç unutmayacağız.

    Acılı ailesine ve sevenlerine başsağlığı diliyorum. Allah?ın rahmeti onunla olsun.

    Orhan Ersoy

    Yorum yazın

    İsim (Gerekli)
    Yorumunuz (Gerekli)

    Sayfada yer alan yorumlar kişiye ait görüşlerdir. Yapılan yorumlardan sitemiz hiçbir şekilde sorumlu değildir.

     

    Yazarın diğer yazıları

    Sağlık İlaç Gıda Takviyesi Siyah Sarımsak