Bir Serum Torbası Kadar Yakın, Bir Sistem Kadar Uzak

Üç hafta. İshal, kusma, halsizlik.

Tıp Fak. Hastanesine acile gittim. Devlet hastanesinin aciline gittim. Köroğlu acile gittim Sağlık ocağında muayene oldum. Devlet Hastanesi dahiliye de muayene oldum.

Ama ne bir muayene eden vardı, ne bir serum takan. Sanki acım, sistemin radarına girmeye yetmedi. Her seferinde aynı cümle: “Bir şeyin yok. salgın var bu ilaçları kullanın ” Ama ben varım. Ve bir şeyim var. Bedenim alarm veriyor, ama sistem sessiz.

Dün gece özel hastaneye gittim. Doktor kalktı, muayene etti. “Serum takalım,” dedi. “Ringer Laktat.” 500 ml’lik bir çözüm.

Ve yaklaşımı bile şifa oldu. Para verdim, evet. Ama ilk kez biri beni hasta değil, insan olarak gördü. Devletin görmediği şeyi, özelin ilgisi gösterdi. Bu serum torbası, sadece bir sıvı değil. Bir farkın, bir ilgisizliğin, bir sistemin aynası.

BİLİYORUM ÇOK YOĞUN HERKES ACİLE GELİYOR AMA LÜTFEN KARŞINIZDAKİ HASTAYI BİR YAKINIZ OLARAK GÖRÜN VE İLGİLENİN EMİN OLUN O İLGİNİZ DE ZATEN ŞİFA BULMAYA BAŞLIYOR HASTALAR