GAME DAY MİŞ….
Bugün şehir merkezinde üç dört ilan panosunda Bolu Belediyespor – Eczacıbaşı Dynavit kadın voleybol maçının ilanını gördüm. Bütün yazılar ufak, ortada kocaman GAME DAY.
Yanlış yazmadım. Bolu merkezde… İngiltere'deki bir maç falan değil …
Yabancı bir şirketin ilanı falan değil…
Bolu Belediyespor'un maç ilanı…
Çok mu aradınız bu başlığı...
Türkçe'sini yazsaydınız çok mu demode olurdu bu devirde…
Bir an Amerika, ya da İngiltere'de miyim acaba diye düşündüm. Sonra Suriyelilerle beraber acaba İngilizler mi geldi akın akın Bolumuz'a dedim.
1999 – 2004 yılları arasında belediye meclis üyesiydim. Bolu'daki iş yerlerine
yabancı isim verilmesini yasaklayan, daha doğrusu belediyenin bu isimlere ruhsat vermemesini içeren bir önerge vermiştim meclise. Bu teklif de oy birliğiyle kabul edilmişti. Daha sonra hatırladığım kadarıyla Alaaddin Yılmaz'ın belediye başkanlığının ilk döneminde de yine böyle bir önerge kabul edilmişti. (İlki zaten yürürlükteyken neden bir kez daha buna ihtiyaç duyuldu bilmiyorum)
Fakat nedendir bilinmez şehrimizdeki 10 iş yerinden biri belkide ikisi yabancı
isimler. Nasıl izin veriliyor bunlara bu meclis kararlarına rağmen çözemiyorum.
Hemen bütün berber ve kuaförler hair cut….
Bütün güzellik salonları beauty center ….
Bütün siteler, konutlar bilmem bir şey life ….
Bu yalnızca Bolumuz'a özgü de değil. Nereye, hangi şehre gitsem aynı… Bütün
Türkiye böyle..
Bir ülkeyi yok etmek istiyorsan illa orduyla işgal etmene gerek yok. Dilini yok ettiğin anda zaten olay bitmiş ve ülke fiilen işgal edilmiştir.
Son söz ….
Böyle iş yerlerinin olduğu ve normal karşılandığı, hatta modernlik sayılıp beğenildiği bir yerde GAME DAY zaten haydi haydi normal karşılanır…
Bize de HAPPY GAME DAY diye katkıda bulunmak düşer.
Levent Ömer BILTIR



